Çünkü bazı insanlar "gitmek" fiiliyle yan yana yaşardı bu dünyada. Aşkmış, vefaymış, zamanmış, ömürmüş... hepsi boş bir hikâyeydi. Bazı kalpleri zincirlesen de durmazdı; gözleri hep uzak yollara takılırdı. Bazı kalpleri zincirlesen de durmazdı; gözleri hep uzak yollara takılırdı. Bizim hikâyemiz de adım adım bu sona doğru ilerliyordu.
Önce gelen, sonra geleni istemiyordu. Aşk ve ayrılıkta da farklı değildi bu. Hem kişisel hem ulusal tarihlerimiz sonradan gelenlerin ve geç kalmışların zalimlikleriyle doluydu.