"Bu sevgi nasıl başladı?" diye sordu. "Aşık olduktan sonra gerisinin de aynı hızla geldiğini tahmin edebiliyorum ama ilk ne zaman başladı?"
"Bu aşkın temelinin ne zaman atıldığını saati, yeri, bakışmayı ya da sohbeti söyleyemem. O kadar uzun zaman geçti ki. Ne zaman başladığını bile bilmeden kendimi bu aşkın içinde buldum."
Başını geriye atıp aya hınzırca gülümsedi. Kendisine boşuna Adarlan Suikastçısı denmemişti. Dramatik girişlerde uzmanlaştığı bir sanat dalına sahip olduğu söylenebilirdi.
"Yeter!" dedi adam. "Zaten yeterince düşmanımız var! Dışarıda yüzleşmemiz gereken daha kötü şeyler var."
Celaena yavaşça adama doğru döndü; yüzü kan içindeydi ve gözleri parlıyordu. "Hayır, yok," dedi. "Çünkü ben şuan buradayım."