İnsanlar sevgiye açlar;mutlu ya da mutsuz biten sayısız aşk hikayesi izler,yüzlerce saçma aşk şarkısı dinlerler.Buna rağmen ,pek azı sevgiye ilişkin bir şeyler öğrenmenin gerekli olduğunu düşünür .
Başarı ,itibar,para ,güç hemen hemen tüm enerjimizi bunları nasıl elde edeceğimizi öğrenmeye harcarız .Sevmeyi öğrenmeye ise verecek hiçbir şeyimiz kalmaz.
Sevgi ,güvensizlik hissinden dolayı almak değildir ;vermekle ,neşenin,ilginin,anlayışın,şakalaşmanın ve üzüntünün ,yani içimizdeki “canlı olan tüm şeylerin ifadesi ve dışa vurumuyla” başlar.