Özgürlük, kendi kalbini bir başkasının ellerine verdiğinde mahkûmiyete dönüşürdü ve gerçek ölüm o zaman gerçekleşirdi; Eftalya Atalar ve Tugay Demir Çeviker bile bile birbirlerine mahkûm olmuşlar ve aşk onları hem güzelliklerle yaşatmış hem de öldürmüştü. Bazıları aşk için yaşardı, bazıları aşk için ölürdü; onlar ise bu ikisini de gerçekleştirmişti.
Eftalya Atalar ve Tugay Demir Çeviker artık sonsuza kadar birlikte ve özgürlerdi.
Adil bir gelecek kurmak diktatörlükle değil, vicdanla ve merhametle mümkündür. Daima ama daima kalbinizi dinlemekten vazgeçmeyin, eğer bir yerlerde kalbinize yanlış gelen bir şeyler var ise orada özgürlük yoktur, bunu hiç unutmayın.
Uçağın sesi ise yerle gök arasında yankılanırken hafifçe gülümsedim ve tam o an, sanki tam o an, Sevgili Avukat’ımın elini tam kalbimin üzerinde hissettim.
Dudaklarımdan son bir cümle döküldü: “Varlığım bir tek sen varsan yaşamaya değer, sen yoksan ölüm bile hediye. Gökyüzünde buluşuyorum seninle.”
Onunla bir gökyüzünü paylaştım, özgürlüğüm yaptım ve şimdi o özgürlüğün ortasında bir pilot gibi ölmek bana yakışırdı; asıl mahkûmiyetten kurtuluşum tam da bugün olacaktı.