Her şey yolundayken bir anda bir şeylerin yanlış gideceğini kötü sonuçlanacağını düşünürüm oysa bunun için geçerli bir sebep bile yoktur. Basit bir kelimeden ortaya çıkıyor belki de bu düşünce. ardından duygularım açığa çıkıyor sonrada duygularımın yönlendirmesiyle kötü şeyler... Engel olamıyor insan bazen yaptıklarına yapacaklarına düşünemiyor o an. Bu zihin karmaşasını aşamıyorum mesela
Düşüncelerimin duygularımı oluşturduğunu anlamaya başladığımdan beri kendimi dizginliyor sakinleştiriyordum. Bazense farkında bile olmadan kötü düşüncelerle kendimi yerlerde buluyorum bu anlarda ise hayatımda güzel giden ufak bir şey varsa bile onu mahvediyorum... Öyle işte geçiyor her şey her gün de yeni bir şey getiriyor zaten ...
İçimi dökemiyor olmak sanırım benim sorunum. Kendime bile söyleyemediklerim, en çok benim bana ihtiyacımın olduğu şu an da bile kendi yanımda olamıyorum.
Aklımla hareket etmeyi denedim olmadı, duygularımla hareket etmeyi denedim olmadı, kalbimin sesini dinledim yine olmadı. Olmayınca olmuyor belki ama sığamıyorum da dünyaya...