Fadime Çelik
@birmeyuss
Sessizlikle Büyüyen Acılar
İlk bakışta sade bir anlatı sunsa da satır aralarında günümüz insan ilişkilerine dair güçlü ve sarsıcı gerçekler barındırıyor. Kitap, pek çok okur gibi beni de şaşırtan ve etkileyen bir okuma deneyimi sundu.
Eserde en dikkat çekici noktalardan biri, bireysel gibi görünen hataların aslında yalnızca o kişiyi değil, onunla bağı olan herkesi nasıl derinden etkilediğini göstermesi. Hayatın içinden, tanıdık örneklerle ilerleyen anlatı; bir insanın verdiği yanlış kararların, sustuklarının ya da sakladıklarının sevdiklerinde nasıl izler bıraktığını çarpıcı biçimde ortaya koyuyor.
Kitapta her karaktere söz verilmesi, kimsenin bir diğerinin iç dünyasını gerçekten bilemediğini açıkça hissettiriyor. Aynı olayın farklı gözlerden anlatılması, okura empati kurma imkânı sunarken; “haklılık” kavramının ne kadar göreceli olabileceğini de düşündürüyor. Bu yönüyle Söyleme Bilmesinler, yalnızca bir hikâye değil, aynı zamanda insan ilişkilerinin kırılganlığına dair bir aynaya dönüşüyor.
Şermin Yaşar’ın sürükleyici ve yalın dili, kitabın kolay okunmasını sağlarken etkisinin uzun süre devam etmesine de zemin hazırlıyor. Abartıdan uzak ama derinlikli anlatımı sayesinde, okur kendini karakterlerin yerine koymadan edemiyor.
Şermin Yaşar, günlük hayatın içinden seçtiği karakterlerle herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir anlatı kurmuş. Kitap bittiğinde geriye kalan şey, olaylardan çok duygular oluyor ve bu da eseri akılda kalıcı kılıyor. Okunduktan sonra insan ilişkilerine daha dikkatli bakmaya iten, etkisi sayfaları kapattıktan sonra da devam eden bir eser.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şükrü Erbaş, şiirleriyle insana “yük” olmadan derinlik sunan ender şairlerden biri. Birkaç kitabını daha severek okuduğum bir şair olarak şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Her kitabında altı çizilecek, dönüp dönüp okunacak dizeler var. Şiirleri sadece okunmuyor; insanı durduruyor, düşündürüyor, yer yer yaralıyor ama hiç yormuyor.Okurken beni şaşırtan en güzel şeylerden biri, daha önce bir yerlerde duyduğum ve çok tanıdık gelen pek çok meşhur dizeyle karşılaşmam oldu. Çoğunun aslında Şükrü Erbaş’a ait olduğunu öğrenmek, hem edebi bir keşif hissi yarattı hem de onun ne kadar “sessiz” bir şair olduğu gerçeğini yüzüme çarptı. Dizeleri dilden dile dolaşırken, adının gölgede kalması ironik bir durum. Okunma oranının düşük olması, şiirlerinin kıymetiyle asla örtüşmüyor.Şükrü Erbaş’ın şiirleri gürültüsüzdür. Bağırmaz, çağırmaz, iddialı görünmek gibi bir derdi yoktur. Ama tam da bu sakinlik içinde insanın içine sızar. Kelimeleri süslü değil; tersine yalındır. Fakat bu yalınlık, derinliği azaltmaz; aksine anlamı daha güçlü kılar. Şiirlerinde insan, yalnızlık, yoksulluk, çocukluk, aşk ve hayal kırıklıkları vardır. Ama bunlar dramatik bir ağırlıkla değil, hayata benzeyen bir sadelikle sunulur.
Onun şiirlerini okurken insan bir metni değil, bir ruh hâlini okur. Bir sokağın kenarında durup geçen insanları izler gibi, ya da uzak bir hatıraya bakar gibi. Akıp gider dizeler, ama arkada bir duygu kalır. Sessiz ama kalıcı.Ne yazık ki geniş kitleler tarafından henüz yeterince keşfedilmemiş olması, Şükrü Erbaş’ın şiirlerinin değerini azaltmıyor. Aksine onu okuyanlar için daha özel kılıyor. Ben, geç olmadan keşfedebildiğim için kendimi şanslı hissediyorum. Çünkü bazı şairler vardır; insan onları çok erken ya da çok geç bulur. Şükrü Erbaş benim için tam zamanında bulunan bir şair oldu.
Tutunamadığım Bir Yolculuk
Orhan Pamuk’un Yeni Hayat’ı, daha ilk cümlesiyle insanda güçlü bir merak uyandırıyor. Fakat sayfalar ilerledikçe bu merak yerini hafif bir yorgunluğa bıraktı. Yazarın dili kendine özgü, yer yer çok etkileyici olsa da uzun betimlemeler ve soyut anlatım zaman zaman hikâyenin akışını yakalamamı zorlaştırdı. Olaylar arasında hızlı geçişler olduğunda kopukluk hissi yaşadım, bazı sahnelerde de neyin peşinde olduğumu unuttuğumu fark ettim. Belki de herkesin “yeni hayat” arayışı kendine özgü. Yine de kitabın kendine has bir atmosferi ve düşündürücü bir tarafı var. Benim için bu roman, bir okuma deneyimi olarak tam anlamıyla tatmin etmedi, belki de doğru zaman ya da farklı bir ruh hâliyle yeniden ele alındığında başka bir yüzünü gösterebilir.
Kitabı tamamen kişisel gelişim türündedir beklentisiyle alıp okudum. En azından öyle bir çağrışım yarattı. Ama ne yazık ki beklentimin altında kaldı.
İçerisinde duymadığım çok fazla psikolojik terim geçiyor. Yeni bilgiler öğrenmek açısından faydalı ancak bu biraz aşırıya kaçmış sanki. Öyle ki makale okuyormuşum hissine kapılıp bir yerden sonra yorulmaya başladım.
Her ne kadar çoğu hayatın içinden olan, insana ait duygusal ve sosyal problemlere değinmiş olsa da konular arası çok fazla geçiş olduğunu düşünüyorum. Bu sebepten dolayı bağdaştıramadığım noktalar oldu. Tüm bunlar belki tamamen benim beklentimle alakalıydı bilemiyorum ama genel olarak kitabı beğendiğimi söyleyemeyeceğim.
Kemal Sayar öncesinde de takip ettiğim, bildiğim bir yazar ancak okumuş olduğum ilk eseriydi. Belli bir yerlere gelmiş, başarılı biri kuşkusuz. Ancak bu eserinde psikiyatri hekimi ve akademisyen kimliğinin izlerini ben yoğun hissettim. Yine de psikolojik kitap okumayı seven okurlara tavsiye ederim. Keyifli okumalar
Ali Lidar, Kişisel Edebiyat Atlası ve Hayata Rağmen Edebiyat'tan sonra bu eseriyle üçleme bir seri oluşturmuş. Edebiyatın Tesirli Parçalarında da diğer iki kitabında olduğu gibi gerek Türk gerek dünya edebiyatından yazarların hayat hikâyelerini ve edebi kişiliklerini işlemiş.
Kitabın en güzel tarafı, daha önceden duyup eserlerini okuduğunuz yazarlar ve eserlerine dair bilmediğiniz nüanslara denk gelmeniz. Bununla birlikte bilmediğiniz yazarları da keşfetme şansınız oluşuyor.
Ali Lidar, içerikteki yazarların okunmaya değer eserlerinden bahsederek okuma listenize ekleyebileceğiniz yeni kitaplara vesile oluyor. Bu durum anlatımı daha zengin bulmama sebep oldu.
Yazarın kişisel görüşleriyle harmanladığı bu kitap, okurlara keyifli güzel bir okuma süreci yaşatacak nitelikte.
