Mısra
@birmisradaha
Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
60 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Martin Eden kitabını daha önce okuduğumdan sanırım, kitabı okurken sanki Martin’in yazdığı öykülerden birini okuyor gibi hissettim (bir nevi doğru aslında=).
Kitap çok güzeldi. Jack London’a bir kez daha hayran kaldım. Kitabı okurken Beyaz Diş ile büyüdüm, çabaladım, öğrendim, üzüldüm, sevindim… Bütün duyguları bir kurdun gözünden yaşamak çok farklı bir deneyimdi. Canım Beyaz Diş iyi ki tanıdım seni<3
(Kitabı çok önceden aldığım için keşke Levent Cinemre çevirisi ile okusaydım diye de iç geçirdiğimi söylemeliyim; kim bilir ne güzel bir arşiv yapmıştır Martin Eden’daki gibi).
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Yavaşla”yamadım, ama kitap türü ve ismine aldandım!1000Kitap
Her psikiyatrist kitap yazmasın lütfen. Kitabın ismine ve arka kapak yazısına aldanarak büyük bir hevesle okumaya başlamıştım, büyük bir hüsranla çok zor bitirdim hatta son 50 sayfasını atlayarak okudum! Kitabın neresinde “Yavaşla”dık? Bu kitabın neresi “psikoloji/kişisel gelişim” kitabı? Yazar, kendi görüşlerini derleyip belirli konularda deneme yazısı yazmış, bunlara bazı kaynaklardan alıntı sözler ekleyip süslemiş, sonra kitap haline getirmiş. Üslubu hiç akıcı değil. Bir şeyden bahsediyor, “hmm evet” diyorsunuz, sonra kedere, üzüntüye, acıya, yetersizliğe bağlıyor, peki sonuç? Çözüm? Yok. Böyle bir psikoloji kitabı olabilir mi? İçim sıkıldı vallahi okurken. Bir de takmış teknolojiye. Teknoloji şöyle kötü böyle kötü, insanlığı öldürdü, iletişimi bitirdi diyor. Nereden biliyor? Teknolojiyi bilinçli kullanmak nimettir, kullanamayanlar için dedikleri doğru olabilir ama peki ya teknolojiden yararlananlar ne olacak? Bu kadar karamsar ise kendisinin instagram hesabını kapatmasını isterim, böylece sonuçsuz ve mesaj vermeyi beceremeyen “deneme” yazılarını derleyip psikoloji kitabı yazmaya devam edebilir (!). Kitabın sonlarına doğru “ben nerede yavaşlayacağım peki şimdi, anne babaları eleştirdi, modern insanı eleştirdi, teknolojiyi eleştirdi, eee NE ÖĞRENDİM Kİ?!” diye beklerken bir de Hrant Dink’in ölümüyle ilgili paragraflar eklemiş :D Gerçekten ne alaka idi? Türkiye’yi de ahlaksız, gelecekten ümidi tamamen bitmiş, kedere batmış, hevessiz, ölü bir toplum olarak yansıtmış. Vallahi içim daraldı. Kocaman bir vakit kaybıydı. Bana asla hitap etmedi.
Kitaptan tek anladığım, Dostoyevski’nin bile kötü kitap yazabiliyor olması oldu. Özellikle ilk kitabı İnsancıklar’dan sonra büyük ilgi uyandıran bir yazar için bu kitabını okuyan Rus halkının ağır eleştirilerine maruz kalmasına şaşırmadım. Kitapta giriş-gelişme-sonuç yok. Ne olduğunu bile anlamıyorsunuz. Birbirinden kopuk olaylar, gelişigüzel cümlelerle hızlıca yazılmış bir taslak gibi. 4 hikayenin 4’ü de birbirinden kötüydü maalesef. Sırf kendisine saygımdan kitabı yarım bırakmadım, “belki bu öyküsü güzeldir” diye okudum ama maalesef…
Başucu Kitabı1000Kitap
Doğan Cüceloğlu’ndan sonra aynı samimiyetle psikoloji kitabı okuyamam sanıyordum, ne güzel yanıldım… Kristin Neff inanılmaz bir samimiyetle, kendi hayat hikayesiyle de muhteşem bir konuyu birleştirip ilmek ilmek işleyerek muhteşem bir kitap yazmış. Kesinlikle başucu kitabı. Her insanın muhakkak okuması gerektiğini, hatta kendim için tekrar tekrar okumam gerektiğini düşünüyorum. Kitabı okumadan önce bambaşka biriydim, şu an bambaşkayım. Şimdi olduğum kişiye dönüşmemi sağladığı için kıymetli yazara, hayatına, kalemine teşekkür ediyorum.
Kuzguncuk’ta yaşayanların isimleriİnsan ve Hayat
Kitabın ismi ve kapak sayfası muhteşemdi; Kuzguncuk Nail Kitabevi’ne gelip de bu kitabı gören herhangi birinin almayacağını düşünmüyorum. Ancak ne yazık ki umduğumu hiç bulamadım… Kitap, İbrahim Bardavit’in Kuzguncuk anılarından oluşuyor sanmıştım; maalesef oluşmuyor. Edebi olarak Kuzguncuk gözünüzde canlanmıyor bile. Kitapta sadece sayın Bardavit’in hayatına giren veyahut ismen halen hatırladığı ailelerin isimleri, kimlerle evlendikleri, çocukları, onların isimleri, göç edip etmedikleri, hayatta olup olmadıkları vb bilgiler yer alıyor. Yazar anılarıyla birlikte yaşamaya devam eden bu değerli insanların isimlerini yazarak onları ölümsüzleştirmeyi amaçlamış olabilir; ancak gerçekten bir hikaye, bir hatıra, veya bu insanlarla bizzat yaşadığı/paylaştığı herhangi bir anı okusaydım, ne güzel olurdu.