Mizah da ironi de "dünyayla uzlaşmamaya" bağlıdır. .... "Partiden az önce geldim, orada yaşam ve ruh bendim. Dudaklarımdan mizah döküldü. Herkes güldü, beni beğendi -ama ben partiden koşarak ayrıldım, evet, bu koşu, dünyanın yörüngesinin yarıçapı kadar uzun sürmüş olsa gerek- o anda kendimi vurmak istedim.
"Kaderimi anlama, Tanrı'nın benden ne yapmamı istediğini görme meselesi bu; önemli olan, benim için hakikat olan bir hakikati, uğruna yaşamak ve ölmek istediğim fikri bulmaktır."
Gerçek eylem, "soğukkanlı incelemeyi" gerektirir. istenilen menzile ulaşmanın
yöntemi, yolun ortasında bir anda uykudan uyanıp yörede yaşayan bir köylünün çapraşık yol tarifini takip etmek değildir; inceleme, " önce en yakındaki köye gidip, bir sonraki köyün yolunu sormanızı ve her bir köye vardığınızda bu şekilde devam etmenizi" gerektirir.