Aslıhan Uygun
@birokubiryaz
Öğretmen
Yüksek Lisans
Antalya
23 Ekim
133 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kitabın neresinden tutsam da incelemeye başlasam bilemedim. Tek bir noktasını ele almak mümkün değil ki. Her bölümüne, her sayfasına diyecek şey çok fazla...
Öncelikle kitabı okumaya başlarken korkuyla başladım, malum çoğunluğun yarıda bıraktığı bir kitaptı söz konusu olan. Endişeliydim. Ya ben de bitiremezsem?
Gel gelelim ki hiç de düşündüğüm gibi olmadı. Fırsat bulduğum her an elimden kitabı düşüremedim. Her sayfasını özümseyerek okumaya dikkat ettim, kimi zaman bir sayfayı tekrar tekrar okudum.
Sayfalar geçtikçe korkulacak bir şey olmadığını anladım :)
Sayfalar ilerledikçe çevremle, kendimle ilişkilendirmeye başladım.
• Hepimizin hayatında bazen tutunamadığını hissettiği dönem yok mudur?
Ben okurken kendimi kah tutunur kah tutunamaz hissettim. Hangi taraftaydım ben? Her neyse...
Hayatımızda yer alan insanların iç dünyasını tam anlamıyla göremeyeceğimizi ve hissedemeyeceğimizin örneği, kitapta yüzümüze acı bir şekilde yansıtılmış.
Turgut, Selim için “Gülmek, onun için bir korunma aracıydı.” (sayfa 630) diyor.
Hangimiz bu korunma aracını kullanmıyoruz ki?
Son sözlerim anlaşılmayı bekleyenlere ve kendini anlatamayanlara gelsin.
Ahh Selimciğim Işık! Ahh Turgutcuğum Özben!
Ah Oğuzcuğum Atay! “Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.”
Aişe Nur ÖZER isimli okura yanıt verildi
Aslıhan Uygun
Çok teşekkür ederim, ben de artık yeniden okuyacağım günü beklemeye başladım :)