Aybuke
@birokuraybuke
211 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
"İşte Momo, zenginlerin diyarına geldik, bak, çöp tenekeleri var."
"Çöp tenekeleri mi?"
"Eğer bir yer zengin mi fakir mi öğrenmek istersen çöp tenekelerine bakarsın. Eğer ortalıkta da ne çöp ne de çöp tenekesi varsa orası çok zengindir. Eğer çöp yok sadece tenekesi varsa zengindir. Eğer çöp tenekeleri yanında çöp de varsa ne zengin ne fakirdir, turistiktir. Eğer çöp varsa ama çöp tenekesi yoksa, fakirdir. Eğer insanlar çöplerin arasında yaşıyorlarsa çok çok fakirdir. Burası zengin bir yer. "
" Elbette, burası İsviçre. "
Sayfa 45
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Mutlu olmak için siz ne yapıyorsunuz, Mösyö İbrahim?”
“Kuran’ımın içinde be olduğunu düşünüyorum. “
“Belki de bir gün Kuran’ınızı sizden aşırmam gerek. Yahudi olunca yapılmayacak bir şey olsa da.”
"Peki, senin için Yahudi olmak ne demek, Momo?"
"Ben, hiçbir fikrim yok, bilmiyorum. Babam için, bütün gün bunalmak demek. Benim için... Sadece başka bir şey olmamı engelleyen bir şey."
Sayfa 27
Ne seni anlamaya yetti zaman...
Ne beni anlamana...
Dereden tepeden konuştuk,
Havadan, sudan, giyimden, kuşamdan
Ölümden, yaşamdan
Bir olmaktan, ayrılıktan, yalnızlıktan, kalabalıktan filmlerden, kitaplardan, mutluluktan, göz yaşından
Evlerin iç dünyasından söz ettik.
Bu dünyayla, başkalarının dünyasıydı o uzun uzun anlattıklarımız
Bir de dost arkadaş muhabbetleri...
Kendi dünyamızdan söz etmedik hiç!
Başımı alıp dağlara çıkacağım
Avazım çıktığı kadar haykıracağım
Dağlar taşlar yıkanacak göz yaşlarımda
Beni onlar anlayacak derken...
Ben sen anla diyordum aslında.
Baktın öylece... Anlayamadın...
Teselli edecek sözler aradın
Çığlığı duyamadın
Suskun olduğum günlerde yüreğimin neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç!
Girip göz bebeklerinden bana bakmaya zaman mı yoktu, yürek mi ?
Bilmiyorum ...
Ben beni anlatmaya yetmedim biliyorum
Seni anladım mı yeteri kadar
şimdi düşünüyorum...
Sar beni
Üşüyorum...
Keşke bir gölge kadar yakınında dursaydım
O mücellâ çehreni izleseydim ebedî
Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım
Öyle bir rüzigâr ki
Kendi gitti
İsmi bile kalmadı yadigâr
Yalnız şu beyit kaldı kahve ocağında
El yazısıyla
"Ölüm Allah'ın emri
Ayrılık olmasaydı"
Orhan Veli Kanık
Orhan Veli Kanık