Sena
@birsebebivar
Bilmeye cesaret et.
“Arayın, siz ki bilmek kaygısındasınız.”
Öyle ya da böyle bulacağız dengemizi, bazen ağlayacağız bazen güleceğiz. Bazen düşüp bazen kalkacağız. Hiçbirinden korkmayacağız, bileceğiz ki dengemizi bulmadığımız her an zarardayız. Ne olursa olsun biz yine bu yolda olacağız.
BRIDA
@mbhsmrt
·Denge. Bu doğanın bütün sistemlerinde var olan bir öğedir. Her sistem, bulabildiği herhangi bir yolla dengeye kavuşmak ister.
Reklam
Biz âlem-i fânînin gamına dil vermez idik,
Sen çıktın ol cihânın dil-nivâz gamı yârim.
Aşkın yine mahfuzdur, muhabbetinle mestem ben,
Lâkin gam-ı dil değil artık visâlin ey cânân
SNSS
İşk-i bendânı terk eyle, riyâdan pâk kemâl ara,
Zîrâ muhabbetin bâkî olur, aşk ile hem-dem olursun.
SNSS
“Hem insan ibadet için halk olunduğunu, fıtratı ve cihazât-ı mâneviyesi gösteriyor. Zira hayat-ı dünyeviyesine lâzım olan amel ve iktidar cihetinde en ednâ bir serçe kuşuna yetişmez.
Fakat hayat-ı mâneviye ve uhreviyesine lâzım olan ilim ve iftikar ile tazarru ve ibadet cihetinde hayvanâtın sultanı ve kumandanı hükmündedir.” Sözler,4. Söz
⭐️⭐️⭐️
İnsan, dünya hayatını sürdürmek için gerekli olan doğal yetenekler ve içgüdüler bakımından hayvanlardan, hatta en küçük bir kuştan bile geri kalır.
Çünkü:
✅ Serçe kuşu doğar doğmaz uçmayı, yuva yapmayı, yiyeceğini bulmayı, tehlikelerden korunmayı doğuştan bilir. Bunu ona kimse öğretmez.
✅ İnsan ise dünyaya geldiğinde aciz ve muhtaçtır. Ne yiyeceğini, nasıl korunacağını bile bilmez; yıllarca başkalarının yardımına ihtiyaç duyar.
✅ Serçe kuşu kendi rızkını hemen aramaya koyulur, insansa bir süre başkalarına muhtaç kalır.
👉 İşte bu yüzden insan, dünya işlerinde bir serçe kuşunun seviyesine bile ulaşamaz. Ama insanın üstünlüğü, ibadet, şükür, dua ve akıl yoluyla Allah’a yönelmekte ortaya çıkar.
“O eski devirlerde ateşli muharebelerde kullanıldığı söylenir.
Doğrudur kullanıldı.
Savaşlarda ve savunmalarda kullanıldı benliğim.
Kendim komutan, kendim er, kendim olmuşum muharebe.
Vurdum,vuruldum , emri de verdim.
Oysa kabulü mecbur, büyülü bir hediye kendime kendim.
Peki kimle, niye cenge girdim?
Kendimden kopmaya, yaralamaya ve “Ben varım ulan!” demeye, bir başkasına koşmaya mı?
Neye geldim? Tanrılar edindim tanrım.
Deadline tanrısı. Para tanrısı. Takdir tanrısı. Koşulsuz sevgi tanrısı.
Görmeden taptım onlara. Ama iman etmedim.
Beklentiden iğneleri soktum soktum durdum gözlerime.
İmansız tapınmak neymiş bildim.
Şimdi hangi savunma beni bana verebilir ki?
Öfkem tükendi.
Tanrıcıklarım, hepinizi affettim.
Cenge, ispata, korkuya, koşuşa değil.
Işıl ışıl bir arayışla ben ancak keşfe ve şehadete geldim.”
Reklam