Esma Sultan
@birsultan_
22 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Vahşi doğanın bize sunduğu şey budur: Odaklaşmak, durup bakmak, koklamak, dinlemek, hissetmek ve tatmak yoluyla önümüzde ne olduğunu görme yeteneği. Odaklaşmak, sezgi dahil, duyularımızın tümünün kullanılmasıdır. Kadınların bu dünyaya gelmelerinin amacı, kendi seslerine, kendi değerlerine, düşgüçlerine, uzağı görme yeteneklerine, durugörülerine, öykülerine ve eski anılarına sahip çıkmaktır. Bunlar da odaklanma ve yaratmanın işidir. Odağı kaybettiyseniz, sadece oturun ve öylece kalın. Fikri alıp öne arkaya sallayın. Bir kısmını tutun, bir kısmını da atın, kendini yenileyecektir. Daha fazlasını yapmanıza gerek yoktur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Erkekte sonsuz bir güç olduğu varsayımı yanlıştır. Psişeden çıkarılıp atılması gereken bir kültürel introjekt’tir. Bu yanlış anlayış hem içsel hayattaki eril enerjilerin, hem de kültürdeki erkeklerin yorulduklarında ya da dinlenmeye ihtiyaç duyduklarında gereksiz bir yetersizlik duygusu hissetmesine neden olur. Her şey, gücünü yenilemek için doğal olarak bir molaya ihtiyaç duyar. Hayat/Ölüm/Hayat doğasının işleyiş biçimi döngüseldir; bu herkes için ve her şey için geçerlidir.
Harekete geçme gücümüzü ya da odağımızı yitirdiğimizde, biz de paniğe kapılmamalı, onun gibi sakin bir şekilde fikre tutunmalı ve bir süre onunla kalmalıyız. Odağımız ister kendilik gelişimi, isterse dünya meseleleri ya da ilişki üzerine olsun, animus yıpranacaktır. Bu bir eğer meselesi değil, bir zaman meselesidir. Okulu bitirmek, bir ödeve son noktayı koymak, hayatının eserini tamamlamak, hasta bir kişiye bakmak gibi gayret isteyen uzun işleri tamamlamak, öyle zamanlar olur ki, genç olan enerjiyi yaşlandırır, çökertir ve artık devam edemez hale getirir.
Çekilen acılardan da görebileceğimiz gibi, fanteziye duyulan bağımlılığı iyileştirmek, ölülerden ayağa kalkmalarını isteyip umutla beklemekten çok daha iyidir.
Bir kadın duyguları donduğunda; artık kendisini hissetmediğinde; kanı, tutkusu artık psişesinin uzuvlarına ulaşmadığında, umutsuz olduğunda fantezi hayatı da
göz koyabileceği başka her şeyden çok daha haz vericidir. Küçük kibriti yanar, çünkü yakacak odunu yoktur, onun yerine kocaman kuru bir kütükmüş gibi psişeyi yakıp bitirir. Psişe kendine oyunlar oynamaya başlar; artık bütün özlemlerin yerine getirildiği fantezi ateşinde yaşamaktadır. Bu türden fantezi kurma biçimi yalan gibidir: Yeterince sık söylerseniz, siz de inanmaya başlarsınız.