Düştüm, kanaya kanaya, acıya acıya... Düştüm ölmeyi dileye dileye defalarca. Düştüm de nefesim boğarken beni yaşamak gibi mücadeleye mecbur kaldım.
Canım çok acıdı demek gelmiyor içimden, canım çok kandı.. ve çok kanan canımın cezasıydı akmayan her göz yaşı. Ben çokça ağlayamadım Mavera, çokça boğuldum kalbimden süzülen göz yaşlarımda...
Düşmek hiç böylesine zor gelmemişti dünyaya.. Düşmek bu, yanmak olur mu hiç? Düşmek bu, yaktı da yaktı...
Düşmek, her seferinde daha ağır ve her seferinde daha da alışılmış.. Bilir misin Mavera alıştıkça ölmeye yüz tutuyor kalp..