Seyyah

Seyyah
@biryildizinhayali
Unutmuştum, ve çok kişi unutmuştu.. İnsan çare olamazdı, çare yalnızca Allah'tı!
Hiç gelmeyecek bir geleceğe kuruldu hayallerim. Ben o geleceği beklerken eskidim. Mavera'm... meğer hayaller de öldürülüyormuş!
Duygu ve Düşünce
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istedim
Tenha bir aleve dönüştürdüm yüreğimi bir anda Tutuşturmak istedim beni böyle umarsız Bırakıp gittiğin bu zalim şehri Yakamadım; gözlerin dikildi karşıma bir caddenin tam ortasında Yorgun ve güzel bakıyordu gözlerime, ıslak ve kırgın En nazenin türleri açmıştı papatyaların Hatıralarınla virandı içim; kuşlar kanatıyordu gönlümü Simsiyah bulutlar geçiyordu göğümden Anlamak üzreydim Neron'un Roma'yı neden yaktığını Karanlık bir koridor açıldı önümde; anlayamadım Yenik düşmüş bir Napolyon kadar mutsuzdum aslında İntiharla buluşan Hitler kadar çaresiz Yakmak üzreydim ki bu şehri, hâtıraların Sağnak bir yağmur gibi boşandı üzerime Cüzzamlılar geçti birden kavşaklarından şehrin Gözlerime baktılar, kızgındılar, kırgındılar Onlar da tutulmuşlar anladım sana bendeki kadar Onlar da terk ettiğin bu şehri çaresiz Yakmak istiyorlar, yakamıyorlar Saçların dikildi karşıma bir sokak köşesinde Her telinde parmaklarımın izleri parlıyordu Benzersiz kokunu alıyordu kıvrımlarından rüzgâr Cüzzamlıların gözleri doluyordu saçlarına bakarken Ellerinde yalnızlığınla örülmüş O meyus mutsuzluk, o pelerin Her biri bir kenarda darmadağın Çömelip kalıyordu, yutkunuyordu
Şiir
Yeniden yaşamaya başlamak kolay mı?
"Dedim ya işte, bocalıyorum. Yeniden yaşamaya başlamak kolay mı?" ~ACZ Ahengi mavi bir huzurla bulup da kaybettim. Mavi huzurun ardından yaşamaya yeniden başlamak kolay mı? Okuduğum bir kitabında, "Hayal etmeyen insan farz et ki yaşamıyor..." diyordu yazar. Ağır bir sözdü hayali olmadan yaşamaya çalışana... Sözün ağırlığının ardından; hayallerine tutunup da yol alan çocukluk zamanlarım geldi aklıma, imkansızlık nedir bilmeyen zamanlarım; imkansızlık, kendi ellerimden her hayalimin önüne set olana kadar geçen zamanlarım... Hayal kurmayı, mavili bir huzurla bıraktım. Sonu gelmeyen yenilgilerimin ilkinde... Unutmuş olmalıyım; hayallerimin ,acizliğimle büyüyüp duran, imkansızlığının; Ol deyince Olduran'ın, "Ol!" demesiye yitip gideceğini... (Kün fe yekün) "كُنْ فَيَكُونُ..." " ...'Ol!' der ve olur" (Yasin Sûresi, 82) Öyle ya umutsuzluk yakışmazken kuluna; kulun, umutsuzluk içinde imkansıza boyun eğmekle geçmemeliydi onca zamanı. Duası olmalıydı hiç vazgeçmediği... Öylesine değildi dua, bir emirdi! "Rabbiniz şöyle buyuruyor: "Bana dua edin, size cevap vereyim..."(Mü'min Sûresi,60) Kabulü olmasa dahi, cevabı olacağının sözü veriliyor ayette! Sabırsız bir çocuğun istediği ilacın; doğru ilaç olup olmamasına, belki de hiç ilaca ihtiyacı olmamasınaydı doktorun vereceği cevap.. İman ettik! Şafiî Olan'ın vereceği cevap en güzel olandı! "(Ey Muhammed!) De ki: “Duanız olmasa, Rabbim size ne diye değer versin!..." (Furkan Sûresi, 77) Dua... değeri, kıymetini en güzel şekilde verecek olandan almak; acizliğini bilip de yakarmak, ibadet etmek... Olsa da olur olmasa da deyip, öylesine istemek değil; gidecek başka bir kapı olmadığını bilip de yalvarmak, O'ndan başkasına sığınamamak! Dua, mavili huzur.. Dua, vazgeçilmiş kurulu hayallerin
... bazı canlıları yara öldürmüyor, muhatapsız kalmak öldürüyor.
Sayfa 167