Şimdi dönüp bir baksak, ne çok değişmişiz ve yıllar geçmiş hissetmemişiz ne tuhaf. İnsan oturup kendini seyredebilse, geçmişin evlerinden birinde bir pencerede. Kendi halini görse.. Neler yaşadık? Neler yaşayacağız? Kimleri kaybettik? Kimleri kaybedeceğiz?..
Sonra bir şeyler oluyor. Sen değişiyorsun. Dünyaya bakışın, insana bakışın değişiyor. Kelimeleri kısaltıyorsun, insana inanmayı azaltıyorsun. Kendi hâlindeliğin dışında bir hayatı istemiyorsun. Bir şeyler oluyor artık o eski sen olamıyorsun..
Neden daha az sosyalleşiyorsun sorusunun cevabını Farabi vermiş;
"Zamanın ters, sohbetin faydasız, herkesin bezgin ve her başın bir ağrı taşıdığını görünce evime kapanıp haysiyetimi korudum.."