Peygamberin duyduğunda kendine gelmesi vakitler alan o ilk 'emir',
bizi de henüz kendimize getirebilmiş değil,
o'nun ruhuna, derinden derine fısıldayan kâinat, şimdilerde bizden çok uzakta.
Ve açıkçası, o'na üşüdüğünü söyleten,
üzerine örtüler attıran 'ilk söz' bizi tarifi imkânsız bir sona sürükler diye de korkuyoruz.
'Cihanın halini sorar idim âlimden
Dedi ya uykudur ya yeldir ya efsane
Dedim o huzura ne vakit erer gönül, söyle,
Dedi ya hayal ya sarhoş ya çılgındır'