Şule
@bisuleko
*işte öyle bir şey.
6 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
bana öyle geliyordu ki ben şimdiye kadar kendimi tanımamıştım. şimdiye kadar tasarladığım haliyle dünya, değerini yitiriyor, geçersizleşiyordu; gecenindi söz; dünyanın yerine gecenin karanlığı hüküm sürüyordu.
hayat bana tek ve değişmez bir mevsim oldu hep. bu hayat bir soğuk bölgede ve sonsuz bir karanlıkta geçti âdeta, öyle ki bağrımda hep aynı alev vardı ve o beni bir mum gibi eritti.
çünkü ne malım var kadıya yedirecek,ne dinim var şeytana verecek.
kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna bırakmak istiyordum. unutmam mümkün olsaydı, unutmak sürekli olsaydı gözlerim kapansaydı da azar azar uykunun ötesine mutlak hiçliğe gömülebilseydim, varlığımı artık hissedemez olacağım noktaya varsaydım, bir mürekkep damlasında, bir musiki ahenginde ya da renkli bir ışında erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle büyürlerdi ki, hissedilemezin içinde silinir,yok olurlardı, o zaman dileğime kavuşurdum.
zifiri bir gecenin koynunda kımıldayıp duruyordum, ömrümü dalgalarına gömmüş, derin bir geceydi bu. bu geceyi aydınlatmış o bir çift göz,ebediyen sönmüştü.