Başı boş kaldıkça hemen tapınacağı bir Tanrı bulmak insanoğlunun en büyük kaygısıdır. Ama önünde dize gelecekleri Tanrı'nın değerinin su katılmadık cinsten olmasını da muhakkak isterler, tanrının büyüklüğünü herkes kabul etmiş olmalı. Çünkü bu zavallı yaratıkların tasası yalnız senin benim için tapınacağımız bir varlık bulmak değil, herkesin ve ille hep birlikte, imanla baş tacı edecekleri birini bulmaktır. İşte bu ortaklaşa tapınma ihtiyacı hem tek tek, hem toplu olarak bütün insanların ta ilk yüzyıllardan beri başlıca ıstırap konusu olmuştur. Toplu tapınma yüzünden birbirlerinin kanına girerlerdi. Kendilerine birtakım tanrılar icat ederler, birbirlerine 'Tanrılarınızdan vazgeçin, bizimkileri kabul edin; yoksa sizi de, Tanrılarınızıda yok ederiz!' diye haber salarlardı. Bu kıyamete kadar böyle sürüp gidecektir.
Çevresini saran kadınların çoğu O anın etkisiyle duygulanmalarını hayranlık gözyaşlarını tutamıyorlardı kimi cübbesinin eteğini öpmek için öne atılıyor kimi olduğu yerden çığlık çığlığa bağırıyordu Staretz hepsini kutsuyor bazıları ile konuşuyordu cin çarpmış kadını önceden tanıyordu uzaktan değildi Köyü manastırdan 6 verst kadar tutardı bundan önce de gelmişti.
Kendi kendine yalan söyleyip yalanını ciddiye alan insan sonunda ne kendinde, ne de çevresinde gerçeği seçemez olur, böylece hem kendisine, hem de başkalarına saygısızlık eder.