Bitirgen'de çocukluğunu ve evinin içini gözlemlediğimiz Hayriye artık büyüdü, evden kaçtı. 90'larda üniversiteye ve hayata aynı anda tutunmaya çalışıyor. Bu sırada sokakta kalmanın, parasızlığın ve aç dolaşmanın sertliğiyle yüzleşiyor. Ta ki yolu devrimci çevrelerle kesişene kadar.
Hayriye kendini bir anda sloganların, tartışmaların, dayanışmanın içinde buluyor. Roman boyunca karşısına çıkan insanlar Hayriye'nin karakterini yoğuruyor, gençliğinin "Pala" sertliği hem bir savunma hem de bir kimlik haline geliyor.
Hayriye'nin arkadaşı Rüya, zihnini açan, korkularını, arzularını ve kaçışlarını görünür kılan bir eşik gibi çalışıyor.
Kısaca Pala Hayriye; ana karakterin üniversite yıllarından başlayıp hayatın içinde savrularak büyüdüğü; idealler, yoksulluk, dayanışma ve yalnızlık arasında gidip gelen direngen bir kadının hikayesidir diyebiliriz.
Sıra serinin üçüncü ve son kitabı, Hayriye Hanım'ı Kim Çaldı? da.
Sevgili Melike Koçak'ın Hiçkuşu adlı eserinin ithafında karşımıza çıkmıştı Hayriye.
Kim bu Hayriye derken kendimizi Bitirgen, Pala Hayriye ve Hayriye Hanım'ı kKim Çaldı? üçlemesinin peşine takılırken bulmuştuk kulüpten arkadaşlarla.
Üçlemenin ilk kitabı Bitirgen. Babası öyle sesleniyor ona. Hayriye ismi ilk kitapta verilmiyor. Bitirgen'in aile içindeki konumunu, geçmişle kurduğu bağı ve içsel sıkışmışlığını okuyoruz. Ablası evliliği kurtuluş sanıp erken yaşta evlenenlerden, abi mesafeli bir ata erki, anne nobran, baba hasta.
Annenin yöresel ağzı, sert ifadeleri içinde geçen, büyük olaylardan çok aile içi iletişimsizliği ve Bitirgen'in kendini ait hissedememe hali temele oturtulmuş.
Kitabın sonunda babanın ölümü eve gelen yeşil araba ile birlikte somutlaşıyor ve yazar bizi devam eseri Pala Hayriye'ye hazırlıyor.
Küçük bir çocuğun günlüğüne yazdıkları ile başlayip ilerliyor. Yeri geliyor gulumsetiyor yeri gelince de iç burkan bir yanı var kitabin. Kitap 3lemeden oluşuyor. Genel degerlendirmemi ucude bitince yapacağım. Figen Sakaci ilk defa okudum, dili guzel, okurken yormuyor, gereksiz yere uzatılmamis bir çırpıda okunacak bir kitap.
Bana yeni yıl hediyesi olarak gelmişti bu kitap. Ocaktan beri kenarda bekliyordu bir türlü kısmet olmadı okumak. Sayfa sayısı az diye okudum ve gerçekten de iki günde bitirdim. Hiç bu kadar sevecegimi tahmin etmemiştim. Üçlemenin birinci kitabı ve Hayri’nin çocukluğunu anlatıyor. Kitabın son on sayfasında herhalde uzun zamandır ilk kez bu kadar çok ağladığımı hatırlıyorum. Küçük bir çocuğun günlüğü aslında. Ama küçük bir çocuk tarafından yazildigini hissettirmiş yazar gerçekten çok başarılı. Hani o evin içerisindeki tartışma ve kaos on yaşındaki çocuğun gözünde çok büyük büyük anlamlar ifade eder ya, aynen öyle. Yetişkinlerin dünyasındaki tuhaf davranışlarımızı çocuk gözüyle okumak hoşuma gitti. Son on sayfası ise efsaneydi. Bu arada çocuk gözüyle yazarak bir çok siyasi konuya parmak basmış, psikolojiye dokundurmuş, toplumsal ilişkilerimiz hakkında ipuçları vermiş. Hani yükte hafif pahada alır derler ya o hesap.
BİTİRGEN - Figen ŞAKACI
Bitirgen Kitabı sevdim mi? Aslında sevdim. Yine de bir şey var. Satır aralarına gizlenmiş bir duygu mu bilmiyorum bir şey temkinle yaklaştırdı biraz beni yazara. Bu nedenle Hemen 
Pala Hayriye kitabına başlamayı düşünüyorum. Bende bir saplantı var, bir yazarın tüm elime geçen romanlarını vs. okumadan bir başkasına ilerlememeye çalışıyorum. Her neyse... Çocukken hayali arkadaşlarım vardı. Bir de saatlerce bir şeyler anlattığım canım köpeğimiz Peggy. Harika bir ailede büyüdüm ama yine de hayal dünyam çok genişti ve kendime ait bir dünyam vardı. Misafirliğe gelen insanların acaba içerde başka arkadaşlarım da olup olmadığını sormuşluğu varmış, o derece kapılırmışım kendi dünyama. Bu kitaptaki gibi şütütyen dümütyen daladami bülütyen diyerek gerçek dünyada beni mutsuz edenlerden kaçışım değildi aslında ama o dünyamı da çok severdim.Bidünyakitapgrubu
Bitirgen Kitabı sevdim mi? Aslında sevdim. Yine de bir şey var. Satır aralarına gizlenmiş bir duygu mu bilmiyorum bir şey temkinle yaklaştırdı biraz beni yazara. Bu nedenle Hemen Pala Hayriye kitabına başlamayı düşünüyorum. Bende bir saplantı var, bir yazarın tüm elime geçen romanlarını vs. okumadan bir başkasına ilerlememeye çalışıyorum. Her neyse... Çocukken hayali arkadaşlarım vardı. Bir de saatlerce bir şeyler anlattığım canım köpeğimiz Peggy. Harika bir ailede büyüdüm ama yine de hayal dünyam çok genişti ve kendime ait bir dünyam vardı. Misafirliğe gelen insanların acaba içerde başka arkadaşlarım da olup olmadığını sormuşluğu varmış, o derece kapılırmışım kendi dünyama. Bu kitaptaki gibi şütütyen dümütyen daladami bülütyen diyerek gerçek dünyada beni mutsuz edenlerden kaçışım değildi aslında ama o dünyamı da çok severdim.
Bitirgen, “Pala Hayriye” serisinin ilk kitabı. Giriş kitabını ve diğer iki kitabı, geçen yıl okuyup şok beğenmiştim. Özellikle son iki kitap, beni canevimden vurmuştu. Bitirgen, “küçük ve tatlı” kayısı anlamına geliyormuş. Bu bilgiyi yazar satır arasında size veriyor. Ana karakterin, (Hayriye) tuttuğu günlüğüne verdiği isim, aynı zamanda babasının kendisine sesleniş şekli “Bitirgen.”
Figen Şakacı’yı ilk kez okumuştum bu kitapla, o kadar sevdim ki çocuk dilini, seriyi bekletmeden okumuş, bu yıl ise ikinci kez okuyorum. O denli sevdim, etkilendim. Ana karakterimiz, ergenlik çağında, bol soru soran, meraklı ve kalabalık bir ailede kendisinin unutulup değersizleştiğini hisseden çok özel ve güzel yazılmış, incelikli bir genç kız. Bitirgen’in annesiyle olan ilişkileri, babasına olan düşkünlüğü ve çoğunlukla sevmediği ablası ve ağabeyi. Yazlık zamanında yaşadığı umutsuzluk, aşk sancıları ve güven problemleri üzerine, arka planda da 12 Eylül’ün gölgesinde (1980 Darbesi) yaşam mücadelesi veren siyasi ve toplumsal Türkiye panoramasını bir çocuğun gözüyle ancak anlayabileceği kadar silik (iyi anlamda) bir şekilde veriyor, bu da oldukça etkileyici doğrusu. Özellikle finale doğru karakterin geçirdiği evrim, çocukluğa veda eden düşünce yapısını, yazar çok iyi hissettiriyor cümlelerde.
Figen Şakacı’nın serisini üst üste okuyunca, tam manasıyla çok iyi bir tek kitap okumuş gibi hissediyorsunuz. Çocukluğun sonu temalı kitaplar arasında benim favorilerime rahatlıkla girdi, üstelik serinin diğer kitaplarında üstüne koyarak ilerlemesi, okumak için müthiş bir bahane. Kaçırmamanız gerektiğini düşünüyorum. Okuyun, okutun.