1. Bu koskoca ve mükemmel yaratılış serüveninde hiçbir karşılaşma tesadüf değildir. Karşımıza çıkan her insan bize bir şey öğretir. Önce bunu bilmelisin.
2. Yola, saf niyetle, anlamak ve öğrenmek üzere çıkar, kibrinden kendini arındırıp ilerlersen mutlaka sana bilmen gerekeni öğretecek bilge insanlarla karşılaşırsın.
3. Her yolculukta zorluklar vardır. Aksi düşünülemez. Ancak, karşına çıkacak zorluklar ve engeller, seni zayıf düşürmek için değil, eğitmek ve olgunlaştırmak içindir.
4. Elbette her canlı, her insan bu dünyaya bir amaç için gelir, herkes kendi amacını gerçekleştirmek için yaşar. Bu nedenle her kişi, onu amacına götürecek işaretleri okuyabilmeli, takip edebilmelidir. Hayatı okumak Kuran'ın ilk sözünü bilmekle başlar: Oku!
5. Ve şunu asla unutma. Bitişler, yok oluş değildir. Aksine... Ölüm bile bir bitiş değil yeni bir başlangıçtır. Şu hayatta bir şeyin bitişi her zaman daha hayırlı bir şeyin başlangıcına vesile olur. Yeter ki sen olanı gör.
Hiçbir Karşılaşma Tesadüf Değildir 
Hakan Mengüç
Hiçbir Karşılaşma Tesadüf Değildir Hakan Mengüç
Reklam
Her Şeyin Bir Sonu Olduğunu Bildiğimiz Halde Neden Bitişler Canımızı Bu Kadar Çok Yakıyor?
İnsan zihni, süreklilik üzerine kuruludur; sevdiğimiz şeylerin sonsuza dek bizimle kalacağına inanmak isteriz.
Dünya bile yok olacaksa, bizim küçük vedalarımız evrenin akışında neden bu kadar ağır gelir? Çünkü biz vedaya değil, o hikâyenin içindeki "kendimize" veda etmekten korkarız.
Bir ilişki bittiğinde ya da bir bağ koptuğunda, aslında sadece karşı tarafı kaybetmeyiz. O kişinin yanında olduğumuz hâlimizi, o güvenli alanı ve kurduğumuz hayalleri de kaybederiz. Üzüntümüzün kaynağı sevgimizin bitmesi değil, o sevginin boşluğunda hissettiğimiz o tanımsız yalnızlıktır. Kontrol edemediğimiz bir kaderin içinde savrulduğumuzu hissettiğimiz o an, en savunmasız olduğumuz andır.
25/05/2026
Bir Umudun Bittiği Yerden Başka Bir Umut Biter1000Kitap
Bir Umut Bittiğinde Yas Tutma, Çünkü Hayat Yeni Umutlara Yer Açar.
Umut Çiçekleri Kurumaz, Sadece Mevsimini Değiştirip Tekrar Açar.
Biten Her Şey Bir Vedadır, Fakat Her Veda Yeni Bir Umuda Merhabadır.
Umutsuzluk Kalıcı Bir Mevsim Değildir, Yeni Bir Umut Her An Kapıyı Çalabilir.
Bir Umudun Bittiği Yerde Asılı Kalma, Adım At Ki Yeni Umutlar Yoluna Çıksın.
Bir Umudun Bittiği Yerde Karartma İçini, Aynı Toprakta Başka Bir Umut Filizlenir.
Biten Umutların Kırıntıları, Gelecekteki Yeni Umutların Harcıdır.
Umut, Bir Kapının Kapandığı Yerde Pencereleri Ardına Kadar Açmaktır.
Bir Umudun Bittiği Yer, Yeni Bir Mucizenin İlk Cümlesidir.
Umut Kırılsa Bile, Tozlarından Yeni Bir İnanç Doğar.
Bitişler Birer Veda Değil, Aslında Yeni Umutlara Atılan İlk İmzalardır. . .
Geri alıyorum sözümü! Hayat sandığımdan daha karmaşıkmış. Daha uzun süren yokuşlar ve inişler, hızlı bitişler ve hiç bitmeyen bekleyişler var. İnsan 10 yıllarca deneyimleyince ancak anlayabiliyor.
02.08 suları
Bazı ilişkilerin bitişi, canımızın bitmek bilmeyen şekilde yanacağının başlangıcıdır. Olur da bir gün karşı karşıya gelinirse şu küçücük dünyada, ruh en çok kaçıp uzaklaşmak mı ister, yoksa o kısacık anda affedilebilmek mi… Çünkü insan birini kaybetmez yalnızca; onun yanında bıraktığı hâlini de yitirir. Ve en zor yas, geri dönmeyeceğini bildiğin bir insandan çok, onunlayken olduğun kişiyi özlemektir. Kaygısız sohbetleri, tebessümleri, zorlanmadan dile dökülen duyguları iç çekerek hatırlamaktır.
Zaman geçer. Sesler silikleşir, yüz hatları bulanıklaşır, şehirler değişir. Hikaye budur ya; yollar, şehirler girse de kalbe işlemeyen mesafeler en çok kalbe işlemeye başlar. İnsanın içinde yarım kalmış cümleler vardır; ne unutulur ne tamamlanır. Bu bitiş belki de bir zorunluluktur ancak bitişler her zaman can acıtır.Bir gün ansızın çalan bir melodide, bir sokakta, sokaktan salınarak geçen bir kokuda yeniden can bulurlar. O an anlarsın: Bazı acılar geçmez, sadece insanın içine yerleşir. Ve o eksik parçayla yaşamayı öğrenir, çiçek tohumları ekersin kendi kendine.
O yangın bir yerlerde hep devam edecektir. Hep derler ya, zamanla geçer diye. Zamanla geçmez, zaman aktıkça önemini yitirmeye başlar yalnızca. Hayat budur ya; her zaman insan kendi başına bir şeyleri getirir ve bunlarla ilgilenmek mecburiyetinde kalır.
İşte tam da bu içine içine işlemeye başladığı anlarda dahi yaşamaya çalışmak, belki de büyümek tam olarak budur.
Reklam
Reklam