Bu gün aniden saçma ama isabetli bir sonuca ulaştım.Bir aydınlanma anında hiç kimse olmadığmı kavradım.Şimşek çaktığında bir şehir olduğunu sandığım yerin gerçekte çölleşmiş bir arazi olduğunu gördüm ve beni bana gösteren aynı uğursuz ışıkta çölün üzerinde bir gökyüzü görünmüyordu.Dünyadan önce var olma ihtimalim çalındı.Yeni bir bedende gelseydim bunu kendim olmadan yapmak zorundaydım, yeniden dirilmek için, özüm olmadan.
Ben var olmayan bir şehrin varoşlarıyım ,yazılmamış bir kitabın sıkıcı önsözüyüm .Ben hiç kimseyim , hiç kimse.Ne nasıl hissedeceğimi ne nasıl düşüneceğimi , ne de nasıl seveceğimi bilirim .Henüz yazılmamış bir romanda havada süzülen bir karakterim ve içime hayatı üflemeyi tam olarak becerememiş birilerinin hayalinde var olmadan önce yok oldum.