...bir süre benim de devindiğimi bilmek istiyorum.Edebiyat
Aşkları hiç iyi yaşayamadık. Hiçbir şeyi iyi yaşayamadık. Hayat denen şeyin içinde bir süre benim de devindiğimi bilmek istiyorum. Uzun sürmüş, çok sancılı bir değişim döneminin üyesi olarak, bu sürecin beni büsbütün de unufak edip hiçliğe salamadığını kanıtlamak...Bir başkaldırı? Herhalde.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hemen, defteri kalemi toplayıp bu yerlerden gitme isteğine kapılmıştım. Oysa, ülkemde yaşamayı seviyorum. Hiçbir yerde hayat bu kadar eğlenceli olamaz, diye düşünüyorum. Hayat hiçbir yerde bu kadar acının besleyiciliğinde değildir, sanıyorum.
Tepe yoluna varmadan önce de attan inip bentlerde, çayın suyunda yıkanmışlardır bile. Söğütler iyice suya değerdi orada. Aşık ve aşık delikanlı
...
Teyzem de suda, yokluğa değil, şimdi gerçek varlığına, kendi yaşamına kavuşan bir Ofelya olmuştur.
..., herkesin gözünde var olduğunu bildiğim halde oyunun içine girme olanaksızlığı, neşeli deliliğimi yabanıllığa vardırıyordu.
Bütün bunlar, başkaları için de sanıldığım kişi olmayabileceğimi göstermek istediğim içindi.