Zweig Olağanüstü Bir Gece’de
“kendime bile açıklayamadığım bir şeyleri, başkaları için anlaşılır kılmak gibi bir niyetim yoktu” diyor.
Tam da bu noktadayım.
Anlaşılma kaygım yok, isteyen istediğini düşünebilir.
yaşadığı ülkenin ulusal marşı'nın "korkma", inandığı dinin kutsal kitabının "oku" diye başladığı bir milletin, okumaktan bu kadar korkması gerçekten en büyük ironidir.