Sonra, bir an sonra kulaklarımı acıtana kadar anne diye haykırarak kucağıma tırmanırdı. Buradayım, derdim, buradayım. Ama ona göre yeterince yakın değildi. Bütün gün onunla yürüsem, istediği bütün oyunları oynasam bile dikkatim bir an başka yere yöneldiğinde, hiddetlenip bana yapışarak feryada başlardı.
Ölümlüymüş gibi yapmıyordum. Parlak, sarı gözlerimi her fırsatta gösteriyordum. Hiçbiri bir şeyi değiştirmiyordu. Yalnızdım ve kadındım, önemli olan tek şey buydu.