Mezahirde acep kim var arada
Anındır hep kamu eşya verada
Gözün açbak siva halik arada
Odur emri ferman hükmü irade
Hemen Allah deyup Hakk a gidelim
Cemali ba Kemale seyr idelim
Hoşgörü alçakgönüllü olma sıfatı bir mıknatıs gibi insanlari çeker. Aksi halde görünümü asabi sözlerinde esneklik bulunmayan hatibi kimse hoş karşılamaz.
Sevgileri onlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, makul.
Bütün yakınlarınız
sizi yanlış tanıdı.
Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olursa istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken yapmak her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.
Siz geniş zamanlarınızı umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylüyorsunuz.
Yılların telâşlarında bu kadar çabuk
Geçeceğiniz aklınıza gelmezdi.
Gizli bahçenizde
açılan çiçekler vardı,
gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vakit olmadı
Beni hor görme gardaşım
Sen altınsın ben tunç muyum
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben sac mıyım
Ne var ise sende bende
Aynı varlık her bedende
Yarın mezara girende
Sen toksun da ben aç mıyım
Kimi molla kimi derviş
Allah bize neler vermiş
Kimi arı çiçek dermiş
Sen balsın da ben çeç miyim
Topraktandır cümle beden
Nefsini öldür ölmeden
Böyle emretmiş yaradan
Sen kalemsin ben uç muyum
Tabiata Veysel aşık
Topraktan olduk kardaşık
Aynı yolcuyuz yoldaşık
Sen yolcusun ben baç mıyım