Dört Mevsim, Bir Sevdim Şükür
İlkbahar da çiçek açarken ağaçlar ben döktüm tüm yapraklarımı.
Tam kurumaya yüz tutmuşken, Sen geldin...
Mevsim Sonbahar oldu tüm ağaçlar dökmeye başladı yapraklarını.
Geldin ya sen benim ağaçlarım son bahara inat açtı yapraklarını. Yeşillendi her yer.
Tuttum ya ellerini sarıldım ya sana, çiçek kokuları yayıldı her yere tabi biraz orman biraz da deniz kokusu...
Mevsimler den kış şimdi bir süreliğine kış.
Kışlar çetin geçiyor bende ama Baharlar kıştan sonra gelir zaten...
Merak etme burnumda hep o sevgi kokusu, Sıcaklığın mı? Sıcaklığın da gitmedi hiç gitmeyecek.
Biraz soğuk olacak, bazı geceler belki korkutacak, ürkütecek, özletecek baharı,
Soğuktan donacak belki ellerimiz, yüzümüz, üşüyecek içimiz…
Ne yapacağız, ne yapacağım biliyor musun?
Çok mu üşüdüm gece, gözlerimi kapatacağım sağıma döneceğim sen..
Uzaklara bakacağım bazen, deniz göreceğim kapatacağım gözlerimi sen..
Bazen de gök yüzünde bulacağım seni..
Çok sıkıldım bunaldım dayanamıyorum ya hani olduğum yerde kapatacağım gözlerimi,
Yüreğimin titreyişinde hissedeceğim hep seni...
Her yerde sen, her yerde biz varız....
Bir gün biz olacağız, Bir gün bir olacağız...
Hangi mevsim olduğunun önemi yok geleceksin ya sen, bahar gelecek peşinden,
Özlediğimiz, beklediğimiz bahar gelecek. Çiçek, deniz ve orman kokusu dağılacak ömrümüze.
O çok özlediğimiz sevgi, huzur kokusu var ya ömrümüzün dört mevsimine dağılacak ve
Biz olacağız Bir olacağız...
Belki soğuktan donacak dışımız ama sen geleceksin ya sarılacağız ya hani ısınacak içimiz.
O sıcaklık yayılacak tüm ömrümüze…
Şimdi ki duam “Allah’ım çok istiyorum hayr et. Hayırlı eyle yine nasip et.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kalabalık beni sahiden sıktı. Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil… İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile… Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımdan küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birilerini arıyorum. Bütün bu beynimde geçenleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. O zaman nasıl hazin bir hal aldığımı tasvir edemezsiniz. Kış günü sokağa atılmış bir kedi gibi kendimi zavallı hissediyorum.
Bağımlılık
Sana biraz uzağım
Seni gören herkes kadar
Var bir kaç bağımlılığım
Ama herkeste olduğu kadar
Suya örneğin, güneşe, havaya ve aşka muhakkak
Başka olarak başkalarından
Sana mesela sana bağımlıyım
Bir ömür her nefeste içime çekecek kadar