Sevildiğimizi sanırken bir sabah artık her şeyin bittiğini, doldurduğumuz bu kalpten artık çıkarıldığımızı, unutulduğumuzu hissetmekten başka nemiz vardır? Ah bu ferda... İşte kadınların kaderi.
Bense bilakis ara sıra kalbimde öyle yaraların sızladığını hissediyorum ki bunların iyileşmesi imkansızdır zannederim. Çünkü bunların benim bütün hayatıma öyle tesirleri var ki onlar olmazsa ben belki mesut olabilirdim. Fakat bugün benim hayatım mahvolmuştur. İşte bunun için bende hala kanayan yaralar var.
Zannediyor musunuz ki ben başkaları için giyiyorum? Hayır, ben başkalarını hiç saymaya çoktan başladım. Ben ancak kendim için, kendi zevkim, kendi arzum için itina ediyorum. Sade bunun için.