Kitaplı Sipahi
@bkunteci
16 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
Yol, oğlumun kitaplarından biriydi. Sürekli yaptığım ve her birinde en az beş yüz kitap bulunan alınacak / okunacak kitaplar listelerimden birinde de yer alıyordu ama büyük ihtimalle ona yıllar sonra ancak sıra gelirdi. Elimdeki kitabı bitirdikten sonra şimdi hangi kitaba başlasam diyerek kütüphanemin karşısında düşünürken oğlum direkt Yol'u oku deyince kabul ettim ve iyi ki okumuşum.
Kitap Pulitzer ödüllü. Yazarı ilk defa okuyordum. Anlatımı değişikti bu yüzden ilk başladığımda yadırgamadım değil ama okudukça o basit anlatımındaki derinlikleri sevdim. Post apokaliptik (kıyamet sonrası bilimkurgusu) olması da ayrıca hoşuma gitti. Bu türde çok az kitap okuduğumu fark ettim. Türün diğer örneklerinden de kitaplar okumaya çalışacağım ara ara.
Tavsiye ediyorum. İlk başta çok beğenmeseniz de devam etmenizi de öneriyorum. Okudukça sarıyor, seviyorsunuz ve tarzına alışıyorsunuz. Okuma listenize mutlaka ekleyin ve benim yaptığım gibi çok da ötelemeyin.
Reklam
Kitabı okumak yerine diziyi izleyin!
Küçük Büyük Tüm Canlılar, 20. yy başında doğmuş bir veterinerin 1930'larda geçen meslek hayatına dair anılarından oluşuyor. Dizisi de var. Ben diziyi izleyip çok sevince kitabını da aldım. Kitapta ve dizide işlenen konular çok farklı. Kitap baştan aşağıya çeviri yanlışlıkları ve hatalarla dolu. Harriot'un anıları çok tatlı ama Türkçeye çevrilmiş haliyle okuması bir işkence, dizisi çok daha keyifli.
Hayatım boyunca - önce kitabını okuyun- ve - kitabı dizisinden / filminden daha güzel- dedikten sonra ilk defa bu eser için kitabını asla ama asla almayın, mümkünse dizisini izleyin diyorum. Önce diziyi izlememiş olsaydım ilk beş sayfadan sonra asla bu kitabı okuyasım gelmezdi. Çok güzel bir esere yazık etmiş yayınevi. Kitap değil dizi tavsiyemdir :O).
Öykü kitaplarını hiç sevmem, Öykü diye tanıdığım biri vardı, onu da sevmezdim (Eminim ki çok tatlı ve sevilesi Öyküler de vardır ama bana denk gelmemiştir.). Neyse, çok kısa ve derinliksiz geliyor bana öyküler. Yetmiyor, doyurmuyor. Uzun uzun anlatılan olayları okumak istiyorum, karakterleri daha derinlemesine tanımak istiyorum ama öykülerde bu mümkün olmuyor.
Sevmediğim için normalde hiç öykü kitabı almam, elime geçse de okumam. Jo Nesbo'nun yeni kitabını görünce içeriğine bile bakmadan alıp kitaplığıma koymuştum. Bir süre sonra artık okuyayım diyerek elime aldığımda gördüm 7 öyküden oluşan bir kitap olduğunu. Açıkçası kötü bir sürpriz oldu benim için. Sırf Nesbo olduğu için yine de bir şans verdim ve Nesbo'nun öykülerini sevdim.
Güzel yazan bir yazar. Öyküleri incelikli, kalemi okunası. Nesbo seviyorsanız okuyun, öykü seviyorsanız okuyun. Aslında öykü sevmiyorsanız da okuyun, tavsiyemdir.
Buddenbrooklar, Thomas Mann'ın 25 yaşındayken yazdığı ilk romanı. Karakterleri yaratırken ailesinden yola çıktığı için otobiyografik yönü de var. 1929'da bu kitabıyla Nobel Ödülü'nü de kazanmış.
Romanı genelde kısa bölümler şeklinde yazmış. Bu bence okumayı kolaylaştırması açısından iyi olmuş. Her elime aldığımda en az bir bölümü bitirip öyle bıraktım. Hoşuma gitti bu şekilde okumak.
Kitabın başlangıcını bir yemek davetiyle yapması ilk girişte bir sürü insanla tanışmamızı gerektirdiği için biraz zorlayıcı olmuş. Aile bireyleri kim, kim misafir, isimler yabancı, bir sürü ünvan var, kim kimdi derken bir kafa karışıklığı yaratıyor. Sayfalar ilerledikçe tabi ki bu sorun da çözülüyor.
Kitaba beni bağlayan yönlerden biri de 19.yy'da geçmesi oldu. Değişik bir dönem, önceki yüzyıllardan birine ait alışkanlıklar, teknoloji, yaşam tarzı, ahlak anlayışı derken tarihsel bir incelemeyi edebi bir zevk alarak yapmış gibi hissettim kendimi.
Kitabı mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Ben de okurken keyif aldım ama bir daha okurum, hep okurum diyeceğim kitaplardan biri değil yine de kendisi...
Çok önceden filmini izlemiştim ama kitabı bende yoktu. Konusunu çok hatırlamadığımı fark edince filmini tekrar izlemek yerine kitabını alıp okumayı tercih ettim. İyi de yapmışım.
Kitap 1987'de yazılmış, film 1991'de çekilmiş. Oyuncuların hepsi ünlü, iyi, yıldız oyuncular ve bu sebeple film de çok güzel ama tabi ki her kitaptan uyarlanan filmde olduğu gibi kitap çok değiştirilmiş ve kitaptan çok uzaklaşılmış. Film, kitaptan bağımsız bir şekilde, kitaptaki akışı çok göz önüne almadan izlenirse daha çok keyif verebilir diye düşünüyorum.
Kitaba gelirsek, anlatım aslında güzel. Karakterler iyi oturtulmuş. İnsan ister istemez bağ kuruyor kitaptaki karakterlerle, kendini Threadgoode ailesinden biriymiş gibi hissediyor. Başlarına neler geldiğini merak ediyor. Okuması da kolay, hikaye kısa bölümler halinde verildiği için sıkmıyor ama aynı zamanda bu bölümler biraz bağlantıyı da koparıyor gibi geldi bana. Kitapla ilgili eleştireceğim nokta da bu aynı zamanda. Bölümler belli bir düzende değildi sanki, biraz karman çormandı, bu akıcılığı biraz baltalamış. Yine geçmişe dönüşlerle hikaye verilse ama biraz daha bütünlük sağlansa daha iyi olurdu. Bir de bölüm aralarında sık sık yer alan gazete haberleri sanki hikayeye pek bir şey katmıyor gibiydi. Olmasaymış da gayet iyi olurmuş.
Yine de okunası bir kitap olarak tavsiyemdir.
Reklam