"Avukat" dedim yaslandığım yerden. "Söylesene, uğruna yaptırdığım o bahçe ne olacak şimdi? O çiçekler ne olacak? O eve ne olacak? Şimdi o çiçek bahçesi senin mezarın mı olacak? Ben bunu nasıl kabulleneyim söyle bana."
"Sana çiçek yaptım" dedim onu vermeyi unuttuğumu hatırlayarak. "Yemeğin yanında geldi, ben de sana lale yaptım ama vermeyi unuttum. Gözlerini aç Avukat, seversin sen laleleri."
"Susturun şu silahları" diye haykırdım. "Onun kalp atışlarını duyamıyorum, durdurun şu savaşı!"
Durdurun savaşı, Avukat'ımın kalp atışını hissedemiyorum. Zamanı durdurun, o gözlerini açmıyor.