"Vakit gece yarısını geçti mi bekliyordum, gözlüyordum. Kulağım daha önce hiç bu kadar gürültü duymamış, bu denli hafif sesleri algılamamıştı. Açıkça söylemek gerekirse tüm bu dönem boyunca şansım yaver gitti diyebilirim, çünkü hiç ayak sesi duymadım. Anne sık sık, insan hiçbir zaman tamamıyla mutsuz olmaz derdi. Gökyüzü renklenip hücremden içeri yeni bir gün süzülüverince ona hak veriyordum."