Hümeyra
@blackbird2201
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Güneşin ilk ışıkları Yol kenarındaki ebegümeçlerinin tozlanmış yeşilimsi yapraklarına düştü. Şehrin uyanmasına birkaç saat vardı
Papatyalı nevresimin içerisinde uyuyan minik kız kıpırdadı.Usulca gözlerini araladı. "Yaşasın ,sabah olmuş" dedi .Koşarak rengarenk boya kalemlerini ve tavşanlı resim defterini aldı .Beyaz kağıdın üzerinde renkler ve kalemler gönlünce dolandı.Derken yavaş yavaş kepenekler açıldı .Kahvaltı yapılıp beyler işe Çocuklar okula gitti .hafif bir Esinti balkonlarda saksıları yeni ekilmiş nane yapraklarını havalandırdı nihayetinde küçük kızın odasının kapısı yavaşça açıldı .Annesi eli yüzü boyanmış kızını görünce tiz bir çığlık attı .Boya kalemleri öylesine korkmuştu ki hepsi korkudan bembeyaz kesiliverdi.Annenin soğuk ikazları pembe halıdan beyaz duvara kadar odayı hunharca doldurdu. Duvardaki termometre "bırrr " dedi ."ne kadar soğuk" ve içindeki kılcal cam borunun mavi renkli hazinesine süzüldü
Minik kız son bir umut "baksana anne neler neler çizdim "dedi .Uçan bir balık yüzen ,bir kuş altın rengi gökyüzü ve ne olduğu anlaşılmayan şekiller anne şehrin griliğinden derince bir nefes aldı" beni iyi dinle "dedi .
Sesi kendinden eminim ve gürdü
" balıklar uçamaz "
O esnada Japon televizyonunda bir ekip Yakushima Adası açıklarında bir uçan balığı görüntülediler. Balık havada 45 saniye kaldı .
"Kuşlar yüzemez"
Birkaç penguen Bu sözü duymuşcasına Paytak Paytak yürümeyi bırakıp bir buzulda kayarak suya daldı "Ve gökyüzü altın rengi mi boyadın?"
Minik kız küçücük penceresinden üzerine sisin çöktüğü gri şehre baktı üzüntüyle başı eğdi.
Gün doğdu, geceler oldu , takvim yaprakları yekdiğerine nöbetin teslim etti .Annesi kızına bildiği her ne varsa öğretti .Apartmanın minik bahçesinde nasıl maydanoz ekildiğini bile gösterdi. "Komşular arasında en iyi ışık
Mutluluk nasıl bulunur ,nerede yetişir ?Bir de şöyle soralım: Mutluluk aramakla mı yoksa farkına varmakla mı bulunur ?Her insan mutluluğu arar durur .İnsanların bu aşamadaki arayışları ortaktır. Ayrıldıkları nokta mutluluğu aradıkları yerlerle başlar .Kimi parada arar ,kimi ailesinden umar, kimisi de ummadığı yerde sahip oldukları arasında bulur. Gülümseyen çocukların olduğu bir fotoğrafa baktığınızda, aslında mutluluğun resmine baktığınızı fark edeceksiniz .Çocuklar için mutlu olmak çok kolaydır .Çünkü ufacık gülümseme, minicik şekerleme , güzel bir elbise mutlu edebilir onları. Belki de aranan formül budur .
'Mutluluk; içindeki çocuğu her daim canlı tutmakta gizlenmiştir.'