⌔b
@blackopium222
Şu anda okuduğu kitap
"git," diyor. "seni bekliyor."Edebiyat
yunan mitolojisini çok bilmemekle kitabı önceden çok övündüğünü görüp almış ve kitaplığıma yerleştirmiştim. daha önce bu tarz okumayı hiç denemediğimden ve uzun da bir kitap olduğundan başlayamamıştım. kitaplığıma bakınırken "hadi, bir bakayım." dedim. ağır dilli kitaplar okumaya o kadar alışmışım ki yazarın sade dilini garipsedim, sonrasında alışınca akıcılığı hoşuma gitti. alışık olmadığımdan fanfiction gibi geldi bazı yerler :D yine de bir kısımdan sonra karakterler ve olaylar o kadar içine çekti ki... film izler gibi okudum. ve ağladım. o kısımdan sonra okuması çok zor oldu. bence bir kitap size bir duyguyu çok hissettirebiliyorsa yeterince iyidir. tek eleştirebileceğim sonunun "şak!" diye bitmesi, ben o buluşma anını daha detaylı beklemiştim. onca şeyden sonra bunu hak etmişlerdi :'|
Reklam
inançlar sizi ve olabileceğiniz her şeyi belirler.Edebiyat
uzun süredir bu kadar iyi hissettiren, beni geliştiren bir kitap okumamıştım. en güzel yanı da bu kitabı bundan birkaç ay sonra okusam da bende aynı etkiyi bırakacağını bilmem çünkü içindeki teknikler hayatımızı nasıl istediğimiz yönde şekillendirebileceğimizi çok güzel anlatmış. bireyin bütün bunları hayatına adapte etmesinde kendini zorlamaması ve sadece süreçten zevk alması gerektiğinden de bahsediyor ve bence bu da çok önemli bir kısım. kişisel gelişim doğru uygulanmadığında insanı olumsuz yönde etkilemeye başlayabiliyor, fark etmeden gelişim adı altında kendimizi tüketebiliyoruz.
ayrıca spiritüel alanın elle tutulur bir yanı olmadığını savunan herkesin görmesi gereken inanılmaz çalışma ve olaylarla dolu. yer yer alıntılara yer vermesi bazı insanları rahatsız etmiş ve neden yazarın kendi cümlelerini okuyamıyoruz demişler. ben katılmıyorum. durumu daha iyi anlatmak ve okura bakış açısı kazandırmak için verilen birkaç alıntının ne zararı var?
benzer spiritüel alan konulu kitap önerileriniz varsa açığım ♡
dünyam yanıyor ama tek derdim alevlerin beni terletmesi.Edebiyat
ilk incelememi yalnız bir kitabını okuyarak çok sevdiğim bu adamın en popüler ve nobel ödülü almış kitabı üzerine yapmak istedim.
kitabın ilk cümleleri "bugün annem öldü. belki de dün, bilmiyorum." kısmı bile bize meursault'u anlatıyor aslında. adam hayatında yaşanan her olaya karşı aşırı kayıtsız.
annesi gömülüyor, cenazede insanların kıyafetlerini inceliyor. ona aşık olan kadın ona evlenme teklifi ediyor, "sen istersen evlenebiliriz, bana fark etmez." diyor. tanımadığı bir adamı 5 el ateş ederek öldürüyor, tek düşüncesi ortamın sessizliğini bozduğunu düşünmesi.
böyle bir adam meursault. dünyaya ,en çok da kendine, "yabancı".
kitap çok kısa ve akıcı bir iki oturuşta bitirebilirsiniz. herkese hitap edeceğini düşünümüyorum ama benim gibi hayatının bir bölümünde kendini toplumdan soyutlanmış hissetmişler beğenecektir.