Liza kendi kendini, "Hayır, doğru değil! Eğer bu gece bülbül öterse düşündüklerimin saçma sapan şeyler olduğunu anlayacağım, o zaman umudumu kesmemem gerekir" diye avutuyordu. Böylece birilerini bekliyormuş gibi, uzun zaman, sessizce oturdu; ...
Ta havuzun aşağılarından gelen bir bülbül sesi çınlayan şakımasıyla onu uyandırıncaya değin, Liza pencerenin önünde oturduğu yerde öylece uyuyakalmıştı.
"Eğer ay şu kıyıdaki beyaz bulutçuğa değerse kaygılarım doğru demektir" diye geçirdi içinden. Bulanık bir sis perdesi aydınlık toparlağın alt yarısını sıyırarak çabucak geçti.