şule gürbüz diyor ya, “her şeye yaklaşmak, her şeyi bilmek ve herkesle hemhal olmak zorunda değiliz. bazı şeylerin uzakta ve kendi renginde kalması, hem onlara hem de bize hürmettir.”
sınır, ruhun zırhıdır. herkesi içine alan, en çok da kendi içindeki evi talan eder.