Affetmekle yüzümüzü geleceğe döner, geçmişin zindanından kendimizi azat ederiz. Affetmek yanlışı geçmişe yerleştirir ve geleceği onun etkisinden kurtarır.
Genişler gelecek. Affetmek unutmak değil, sadece mütecavize duyulan öfke ve hıncın içimizden geçip gitmesine izin vermektir.
Affedemediğinin, öfkenin ve kininin tutsağı oluyorsun bir süre sonra, ilerleyemiyorsun hayatta, onun canını yakmanın düşünden öte seni hayata bağlayan bir şey kalmıyor.
Bize yapılan kötülüklerin sesini ne kadar da çok tutuyoruz içimizde; bir yaraya kelepçelenmişiz gibi, yüreği alamıyoruz o korkunç karanlıktan, sanki yürekte bukağı.