Şule
@bloemind
42 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
İçinde yanan, başkalarına ulaşmaya çalışan ve hep reddedilen küçük hayat kıvılcımı Evelyn'e acı çektiriyordu.
İnsanların ne hissettiğini de asla bilemiyoruz. Hepimiz karanlıktayız. Bulmaya çalışıyoruz, ama bir insanın bir başkası hakkındaki fikrinden daha anlamsız bir şey olabilir mi? Bildiğimizi sanırız ama aslında bilmeyiz.
"Sanatçıların yanındayken insanın kendi küçük dünyasına, resimlerle ve müzikle ve güzel şeylerle kapanmasının vereceği zevki derinden hissediyorum, sonra sokağa çıkıyorum, karşıma ilk çıkan yoksul, aç, yüzü kirli çocuğu görünce dönüp 'Hayır, kendimi kapatamam - kendi dünyamda yaşayamam.' demek geliyor içimden. 'Böyle bir şey ortadan kalkana kadar bütün resimleri ve yazıları ve müziği durdurmak isterdim.' Hissetmiyor musunuz," diye bitirdi sözlerini, "hayat sürekli bir uyuşmazlıktır.
Görünüşe göre kimse aklındakini söylemiyordu ya da duygularından söz etmiyordu, ancak müzik bunun için vardı.