Değil hıncım herkese, tiksiniyorum tüm insanlardan
Kimileri kötü, zararlı olduklarından, Kimileri kötülere hoş göründüklerinden, İçlerinde de, mert insanların kötülüklerden
Duydukları o güçlü nefretin eksikliğinden. Bu hoş görünmenin aşırı yersizliği Kendisiyle davam olan vicdansızla belli; Maskesinin altında açık kahpeliği;
Her yanda biliniyor ne kumaş olduğu;
O göz süzmeleri, o sesinin baygınlığı
Bu yakadan olmayanları kandırır ancak. Herkes biliyor, düztabanın foyası çıkacak. Pis işlere girip yükseldiğini,
O yüzden yıldızının parladığını;
Değer kırılır bundan, erdem utanır ondan. Her yerde yüz kızartıcı adlar onun, Kimse bakmaz onun alçalmış onuruna; Utanmaz yüz, rezil, lanetli deyin adına, Herkes böyle der, kimse tersini söylemez. Ama maymun sırıtması hoş karşılanır her yanda;
Karşılanır, gülerler suratına, sızar her yere;
Hele açık bir yer varsa ortada,
En değerlisi değil, odur orada.
Lanet olsun! Öldürücü yaralar bunlar, Kötülüklere çanak tutulduğunu görmek. Kimi zaman içime öyle şeyler doğuyor ki birden,
İnsanlardan kaçıp çöle düşmek istiyorum ben.