Eserlerinizi tamamladınız, diyor sürekli, sayıca çok ve muhteşem. Ravel cümlesini tamamlamasına izin vermiyor: Nasıl böyle bir şey söylersiniz? diye sözünü kesiyor umutsuzca. Hiçbir şey yazmadım daha, ardımda bir şey bırakmıyorum, söylemek istediklerimin hiçbirini söylemedim.
Bütün bunları açıkça gözlemliyor, düşüşün hem öznesi hem de dikkatli izleyicisi, aklına itaat etmeyen bir bedenin içine canlı canlı gömülmüş, kendi içinde bir yabancının yaşadığını görüyor.