“Bu gülüş zihnimde yağmur bekleyen bir toprağa yaz yağmuru gibi şiddetle, beklenmedik anda yağdı.
Ekinler kurumak, kavurucu bir güneşin altında ölmek üzereydi de halkın yağmur duası karşılık bulmuştu. En umutsuz anda, ben bile buğdayımdan, ayçiçeğimden, pamuğumdan vazgeçmişken; halk bu tarlada umut ararken, kışın akıbeti bu toprakta yatan ekinin bereketiyle belli olacakken Ecevit'in bu beklenmedik gülüşü yağmur oldu toprağıma yağdı.”