Yn
@blt61
Hiç bir şeyin aşırısı olmayan.
Yazdıklarımla burdayım
Yalan söyleyecek kadar zeki değilse doğru söyleyecek kadar cesur olmalı insan. Yalan söylemek ayrıntılı düşünmeyi ve bağlantılı konuları çözümlemeyi gerektiren stratejik bir süreçtir. Doğru ise düşünmeyi gerektirmez, olanın aktarımıdır. Buna karşın her doğru her yerde söylenmez. Olaylar hakkında doğruyu söylemek dürüstlüğün bir gereğidir. Fikirler hakkında doğruyu söylemekse afaroz edilmemize sebep olabilir. Birde beyaz yalanlar vardır. Örneğin “yemek harika olmuş”, “saçın muhteşem gözüküyor”, “sen kilo mu verdin?” Gibi. Bu tip yalanlar topluluk halinde yaşayabilmemizi kolaylaştırıyor. Birine çirkin olduğu gerçeğini söylersek tepkisi bizden nefret etmek olur…
Reklam
Bu sabah kuş sesleriyle uyandım. Ne güzel değil mi? Hayır, güzel değil! Açık penceremden ok gibi dalıp yastığıma saplanan karga sesleriydi. Kuş sesleri dediğimde aklına asla karganın gelmediğini biliyorum. Bu, karganın da bir kuş türü olduğunu bilmeyişinden değil, karganın türünün en önemli özelliği olan güzel bir ötüşten mahrum oluşundan elbette. Yüzümü yıkarken acaba diyordum; acaba türümüzün en önemli özelliklerini taşıyor muyuz? Hareketlerimiz ve sözlerimiz nerelere saplanıyor? Acaba “insan” denince hatırlanıyor muyuz?
A. Ali Ural
A. Ali Ural
A. Ali Ural
A. Ali UralReklam