Tarroy'yla ilgili aklından silinmeyen tek görüntü, kendisini götürmek üzere arabanın direksiyonuna sımsıkı sarılan bir adam ya da şimdi hareketsiz yatan şu kalın bedenin görüntüsüydü.
Kendi içindekilerin doğrudan o binlerce vebalı sese karışmak üzere olduğunu hissettiğinde, tek tek her acısının aynı zamanda başkalarının da acısı olduğu ve acının çoğu kez tek başına yaşandığı bir dünyada bunun bir avantaj olduğu düşüncesi onu durdurmuştu.