"çalışan bir adam, yoksulluk, ağır ağır tıkanan gelecek, masa başında akşamların sessizliği; böyle bir evrende tutkunun yeri yoktur. büyük bir olasılıkla Jeanne acı çekmişti. yine de durmuştu: bazen insanın bilmeden acı çektiği olur. yıllar geçmişti. daha sonra gitmişti. tabii yalnız gitmemişti.
“seni sevdim, ama artık yoruldum... gitmekten mutlu değilim, ama yeniden başlamak için mutlu olmak gerek.”
işte, kabaca, yazdıkları bunlardı."