"... eğer erkekler hala geyik ve ayı avlayarak yaşıyor olsalardı, karılarıyla daha mutlu yaşarlardı. Çünkü bak, bugünlerde bütün erkekler kadın avlıyorlar. Ne kadar korkunç değil mi? Çağımızın erkekleri, barbarlık çağından kalma son içgüdüleriyle kadınları avlıyor ve... öldürüyorlar."
Hepsini seviyordum. Birine ya da bir başkasına aşık olmanın ne önemi vardı ki? Nasıl olsa geçmişteki sevgililerinize baktığınızda, biriyle ilgili hatıralar ötekine benzemiyor muydu? Belki gelecekte de aynı şey olacaktı.
Her zaman, beni güçlükten, kendime yeterli olmadığımı bana gösteren kişilerle bağlanagelmiştim. Oysa yüreğimin derinliklerinde bunun tam tersini istiyordum. Birilerinin uydusu haline gelip onun çekiciliğine kapılmaktan kurtulmak, yaşamımı kendi merkezimin etrafında yoğunlaştırmak, en büyük amacımdı.