İnsanoğlunun gözü yalnızca acılarını görür , mutluluğunu hiç görmez . Ama gerektiği gibi görebilseydi , mutluluktan da payını aldığını görürdü .
Öyle ya üzüntünün olmadığı yer var mı ?
İnsan sisteme ve soyut mantığa öylesine tutkuyla bağlıdır ki gerçeği bilerek çarpıtmaya , kulaklarını da , gözlerini de kapayıp yalnızca kendi mantığını savunmaya hazırdır .