Kitap: Şeker Portakalı
Alıntı :Sayfa 147,Can Yayınları 126.Baskıdan
Zezé ile sevgili Portugası arasında geçen bir diyalogun tek bir cümlesiydi kalbimi bıraktığım.
" Evde yiyecek birşey bulduğumuzda sevmeyi öğrendik." diyor daha 6 yaşında bile olmayan bir çocuk.
Sonra düşünüyorum. Bu sadece bir kurgu değil. Bu hayatın en acımasız gerçeği. Yoksulluk bir çocuk kalbinde bu kadar yer etmemeli. Bir çocuk oyunlardan, hayallerden ve mutluluktan ibaret olmalı. Çocuk olmalı. Bir kitapta, bir filmde görüp göz yaşı döktüğümüz ama mendil satan, çöp toplayan; kış ortası, soğuktan burunlarımız, ellerimiz donarken sarındığımız koruyucu paltolarımıza sığınırken üzerinde bir çul ile sokaklarda yatan o "çocuklara" göz ucuyla bile bakmamayı kendimize görev bilen bizler, batsın insanlığımız...