“Bir arkadaşın acısına üzülmek sempati gerektirir anca aynı arkadaşın başarısına sevinmek çok sıkı bir kişilik -esasen tam da bireyselliğe adanmış bir karakter- gerektirir.
“Bencillik insanın dilediği gibi yaşaması değil, başkalarından da kendi arzu ettiği gibi yaşamalarını talep etmesidir. Ve bencil olmamak başkalarının hayatına karışmadan, diledikleri gibi yaşamalarına izin vermektir. Bencilliğin amacı her zaman tek tip yaratmaktır. Bencil olmayan ise sonsuz sayıda çeşitliliğin oldukça zevkli bir şey olduğunu fark eder.”