Öyle ama, ben onları ötekilerden daha ahlaklı buluyorum, aile içinde, yavaş yavaş yıpratarak öldürenlerden daha ahlaklı.
‘Temiz bir yaşama razı mısınız? Herkes gibi? Evet diyorsunuz doğal olarak. Nasıl hayır diyebilir insan?‘ Tamam. Sizi temizlerler. Bir iş, bir aile, örgütlenmiş boş zaman işte budur.’
Yanında söylenenleri anlamaya anlamaya, sonunda kuşkucu bir karakter kazandı. Bu alıngan ciddiyet havası bundan ileri geliyor; sanki insanlar arasında bir şeyin aksadığından kuşkulanırmış gibi, en azından.