melike
@bomeli
5 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
az spoilerlı yıldız gezgini incelemesi
bu kitabı yaklaşık iki sene önce okumuştum ancak o zamandan bu zamana aklımda sadece spesifik detaylar kalmasına rağmen kimle konuşsam öneriyorum.
kitap bir meslektaşını (herhangi bir sebebe dayanmaksızın diye hatırlıyorum) öldürüp idam gününü bir hücrede bekleyen ziraat mühendisi profesörünün idam gününe kadarki geçmiş hayatlarına yaptığı yolculukları notları aracılığıyla bize anlatmasıyla geçiyor. aslında genelde denizcilik üzerine romanlar yazan jack london'ın tarzına pek uygun olmadığı düşünülse de harika bir roman hatta deniz kurdundan sonra en iyi romanı bile olabilir.
kitapta kendisiyle birlikte iki tane daha idam mahkumu var zaten geçmişe yaptığı yolculukları da bu mahkumlardan birinden öğreniyor ve zamanla dünyevi bağlantısı kesiliyor. yanlış hatırlamıyorsam hapishanenin müdürü bu adamdan bilmediği bir bilgiyi vermesini istiyordu vermedikçe de hücre cezası veriyordu ancak başkarakterimiz yaptığı yolculuklar sayesinde günlerce aç kalmasına deli gibi kilo vermesine karşın mutlu bile oluyordu çünkü bu sayede yapacağı zihinsel (?) seyahat için en uygun ortama sahip oluyordu.
bu hayatlar içerisinde ortaçağ avrupasında yaşayan bir soylu da var katliama kurban gitmiş bir çocuk da ya da asyaya ayak basıp (yanlış hatırlamıyorsam kore) oraya yerleşen bir denizci de. yani karakter bakımından çok zengin ve okuyucuyu tatmin eden bir kitap.
dediğim gibi okuyalı çok uzun süre olduğu için bir takım şeyleri yanlış hatırlıyor olabilirim ancak kesinlikle tekrardan okuyacağım bir kitap.
Reklam
karamazov kardeşler serbest inceleme
okumak çok zamanınızı alsın ama çok da akıcı olsun istiyorsanız tam ideal bir tercih. dostoyevski'nin okuduğum kitaplarını hep çok akıcı bulmuşumdur (çeviriden de kaynaklı olabilir bu) ama bu kitap oku oku bitmedi. içinde çok fazla karaktere ait hikayeye yer verilmişti ve bu karakterlerin hepsi de hikayeye o kadar da katkıda bulunmuyordu. mesela staretz zosima alyoşa'nın hayatında önemli bir etkiye sahipti ama hayat hikayesini/gençliğini bu kadar uzun ele almaya değer miydi? veya smerdyakov'un annesini bu kadar uzun uzadıya anlatmalı mıydı sonuçta babasının fyodor olup olmadığı bile meçhul. ben bu eleştiriyi ne zaman kendi entelektüel çevremde yapsam cevap olarak birçok kişiden "o karakterler bir şeyleri ifade ediyor sen anlam çıkaramamışsın" cevabını alıyorum ama şuan bu incelemeyi de ben yapıyor olduğuma göre düşüncem de aynı yukarıdaki gibidir. o kadar fazla ek hikaye var ki yer yer asıl olay akışını kaybedebiliyorsunuz ama bunu haricinde baba karamazov haricinde ve kardeşten saymadığım smerdyakov dışındaki üç karamazov kardeşe de ayrı ayrı hayranım. dimitriye kızamıyorum, ivana çok acıyorum ve tüm bunların ortasında alyoşa kaldığı için de kitabı okurken kahrolmuştum. sözün özü, tavsiye edilir.
afrikalı leo kısa inceleme
yazarın en az akıcı bulduğum ancak kurgu açısından en beğendiğim kitabı.
kitap gerçek hayatta da yaşamış bir seyyah olan granadalı hasan el-vezzan'ın ne kadar tarihi açıdan doğru olduğunu bilmediğim hayat hikayesini anlatıyor.
yanlış hatırlamıyorsam kitap sırasıyla "granada, fas, kahire ve roma" bölümlerinden oluşuyor. kitaba göre bu dört mekan hasan'ın yaşayıp hayatında köklü değişiklere sebep olan mekanlar.
kitabı okurken inanılmaz keyif alıyorsunuz çünkü osmanlıyı ve dönem avrupasını her iki yere de ait olmayan bir yazardan dinliyorsunuz. (fransa'da yaşasa da kendisi lübnanlıdır) yani avrupanın endülüs izlerini silmek için insanlara yaptığı baskıyı veya osmanlının mezhep/ırk çatışmalarını üçüncü bir kişiden kurgu aracılığıyla da olsa okuma imkanı buluyorsunuz ancak yukarıda da belirttiğim üzere tarihi açıdan kitapta geçen olayların doğruluğundan emin olamadığım için bu konuda yorum yapmak çok da uygun olmaz.
maalesef kitabı okumak için kafanızı iyice boşaltmanız gerekiyor çünkü baya ağır ilerliyor ancak bunun haricinde kesinlikle tavsiye ettiğim, okunması gereken bir kitap.
doğu'nun limanları spoilersız yorum
kitabı boş olduğum bir günde (neredeyse) tek oturuşta bitirmiştim. amin maalouf'un okuduğum ilk kitabıydı ve sonun başlangıcı oldu diyebilirim çünkü kendisinin gerçekten çok akıcı bir dili var.
genel olarak kitap son osmanlı padişahının torununun çocuğunun türkiye-fransa arasındaki hikayesini anlatıyor ilk başlarda kendi hikayesini anlatan yaşlı bir adam olarak başlasa da hikayenin kahramanı İsyan'ın karmaşık hayatı içine çektikçe çekiyor.
ben kitabı o dönemin adanası ve türkiye cumhuriyeti'nin erken yıllarına ışık tutuyor diye düşünerek almıştım halbuki böyle bir durum söz konusu değildi. beklediğim dönemsel siyasal durumlarken karşılaştığım siyasetten genelde bağımsız trajik bir hayat öyküsüydü. bu kitabı okuduğumdan beri herkese tavsiye ediyorum umarım gelecekte amin maalouf'un kendisi üretmeye devam ettikçe daha fazla eserini okumaya fırsat bulurum.