Bazen isyan ederdi ama, sonra kırık dökük bir kişi kesilirdi ve tevekkül gelirdi, zaten tevekkül insanı insan eden duygulardan sıyrılmak değil midir? Herhalde öyledir.
Reklam
Demek ki insan bazen kendiyle bile iletişim kuramıyor, yüzleşemiyordu. Ne olduğumuzu üstünkörü biliyorduk. Aczimiz sandığımızdan da büyüktü.
Şu hayatta her zaman bir şeyler eksik kalıyordu.
