İnsandan her şey beklenebilir, insandan her şey ümit edilebilirdi. En büyük iyilikler de en büyük fenalıklar da!
Beni içine almayan ama dışına da salmayan hayatla baş edebilmek için devamlı anlam arayışındayım. Anlamı yanlış yerde aradığım için de hep hırçınlaşmaktayım.
Zaten, hayat, birtakım düşünülmemiş şeyleri, durmadan önümüze çıkaran, acayip bir akış
değil miydi?
